Let A \mathbf{A} A be a commutative ring, E \mathbf{E} E an A \mathbf{A} A -algebra, ( x i ) 1 ≤ i ≤ n (x_i)_{1 \leq i \leq n} ( x i ) 1 ≤ i ≤ n a finite sequence of elements of E \mathbf{E} E and suppose that, for every ordered pair ( i , j ) (i, j) ( i , j ) of integers such that 1 ≤ j < i ≤ n 1 \leq j < i \leq n 1 ≤ j < i ≤ n ,
x i x j = λ i j x j x i with λ i j ∈ A .
x_i x_j = \lambda_{ij} x_j x_i \quad \text{with } \lambda_{ij} \in \mathbf{A}.
x i x j = λ ij x j x i with λ ij ∈ A .
Then, for every permutation σ ∈ S n \sigma \in \mathfrak{S}_n σ ∈ S n ,
x σ ( 1 ) x σ ( 2 ) ⋯ x σ ( n ) = ε σ ( λ ) x 1 x 2 ⋯ x n .
x_{\sigma(1)} x_{\sigma(2)} \cdots x_{\sigma(n)} = \varepsilon_\sigma(\lambda) x_1 x_2 \cdots x_n.
x σ ( 1 ) x σ ( 2 ) ⋯ x σ ( n ) = ε σ ( λ ) x 1 x 2 ⋯ x n .
The lemma is trivial for n = 1 n = 1 n = 1 and n = 2 n = 2 n = 2 ; we proceed by induction on n n n for n ≥ 3 n \geq 3 n ≥ 3 . If σ ( n ) = n \sigma(n) = n σ ( n ) = n , relation (19) follows from the induction hypothesis. Suppose therefore that σ ( n ) = k , k ≠ n \sigma(n) = k, k \neq n σ ( n ) = k , k = n , and let τ \tau τ be the permutation of { 1 , n } \{1, n\} { 1 , n } defined by
{ τ ( i ) = i for i < k τ ( i ) = i + 1 for k ≤ i < n τ ( n ) = k .
\begin{cases}
\tau(i) = i & \text{for } i < k \\
\tau(i) = i + 1 & \text{for } k \leq i < n \\
\tau(n) = k.
\end{cases}
⎩ ⎨ ⎧ τ ( i ) = i τ ( i ) = i + 1 τ ( n ) = k . for i < k for k ≤ i < n
Let π = τ − 1 ∘ σ \pi = \tau^{-1} \circ \sigma π = τ − 1 ∘ σ ; the permutation π \pi π leaves n n n fixed; now σ = τ ∘ π \sigma = \tau \circ \pi σ = τ ∘ π and therefore, writing y i = x τ ( i ) , y π ( i ) = x σ ( i ) y_i = x_{\tau(i)},\ y_{\pi(i)} = x_{\sigma(i)} y i = x τ ( i ) , y π ( i ) = x σ ( i ) . If i ≠ n i \neq n i = n and j ≠ n j \neq n j = n , the relations π ( i ) > π ( j ) \pi(i) > \pi(j) π ( i ) > π ( j ) and σ ( i ) > σ ( j ) \sigma(i) > \sigma(j) σ ( i ) > σ ( j ) are equivalent (since τ \tau τ is a strictly increasing mapping of { 1 , n − 1 } \{1, n-1\} { 1 , n − 1 } into { 1 , n } \{1, n\} { 1 , n } ). For i ≠ n , j ≠ n i \neq n, j \neq n i = n , j = n and σ ( i ) > σ ( j ) \sigma(i) > \sigma(j) σ ( i ) > σ ( j ) ,
y π ( i ) y π ( j ) = x σ ( i ) x σ ( j ) = λ σ ( i ) , σ ( j ) x σ ( j ) x σ ( i ) = λ σ ( i ) , σ ( j ) y π ( j ) y π ( i )
y_{\pi(i)} y_{\pi(j)} = x_{\sigma(i)} x_{\sigma(j)} = \lambda_{\sigma(i),\ \sigma(j)} x_{\sigma(j)} x_{\sigma(i)} = \lambda_{\sigma(i),\ \sigma(j)} y_{\pi(j)} y_{\pi(i)}
y π ( i ) y π ( j ) = x σ ( i ) x σ ( j ) = λ σ ( i ) , σ ( j ) x σ ( j ) x σ ( i ) = λ σ ( i ) , σ ( j ) y π ( j ) y π ( i )
whence, by the induction hypothesis (using the fact that π ( n ) = n \pi(n) = n π ( n ) = n ):
y π ( 1 ) y π ( 2 ) ⋯ y π ( n ) = ( ∏ i < j < n , σ ( i ) > σ ( j ) λ σ ( i ) , σ ( j ) ) y 1 y 2 ⋯ y n
y_{\pi(1)} y_{\pi(2)} \cdots y_{\pi(n)} = \left( \prod_{i < j < n,\ \sigma(i) > \sigma(j)} \lambda_{\sigma(i),\ \sigma(j)} \right) y_1 y_2 \cdots y_n
y π ( 1 ) y π ( 2 ) ⋯ y π ( n ) = i < j < n , σ ( i ) > σ ( j ) ∏ λ σ ( i ) , σ ( j ) y 1 y 2 ⋯ y n
that is
x σ ( 1 ) x σ ( 2 ) ⋯ x σ ( n ) = ( ∏ i < j < n , σ ( i ) > σ ( j ) λ σ ( i ) , σ ( j ) ) x τ ( 1 ) ⋯ x τ ( n ) .
x_{\sigma(1)} x_{\sigma(2)} \cdots x_{\sigma(n)} = \left( \prod_{i < j < n,\ \sigma(i) > \sigma(j)} \lambda_{\sigma(i),\ \sigma(j)} \right) x_{\tau(1)} \cdots x_{\tau(n)}.
x σ ( 1 ) x σ ( 2 ) ⋯ x σ ( n ) = i < j < n , σ ( i ) > σ ( j ) ∏ λ σ ( i ) , σ ( j ) x τ ( 1 ) ⋯ x τ ( n ) .
Now
x τ ( 1 ) ⋯ x τ ( n ) = x 1 ⋯ x k − 1 x k + 1 ⋯ x n x k
x_{\tau(1)} \cdots x_{\tau(n)} = x_1 \cdots x_{k-1} x_{k+1} \cdots x_n x_k
x τ ( 1 ) ⋯ x τ ( n ) = x 1 ⋯ x k − 1 x k + 1 ⋯ x n x k
and this, by Lemma 1, is equal to
( ∏ j > k λ j k ) x 1 ⋯ x n = ( ∏ σ ( i ) > σ ( n ) λ σ ( i ) , σ ( n ) ) x 1 ⋯ x n .
\left( \prod_{j > k} \lambda_{jk} \right) x_1 \cdots x_n = \left( \prod_{\sigma(i) > \sigma(n)} \lambda_{\sigma(i),\ \sigma(n)} \right) x_1 \cdots x_n.
j > k ∏ λ j k x 1 ⋯ x n = σ ( i ) > σ ( n ) ∏ λ σ ( i ) , σ ( n ) x 1 ⋯ x n .
Finally, (20) and (21) give
x σ ( 1 ) ⋯ x σ ( n ) = α ⋅ x 1 ⋯ x n
x_{\sigma(1)} \cdots x_{\sigma(n)} = \alpha \cdot x_1 \cdots x_n
x σ ( 1 ) ⋯ x σ ( n ) = α ⋅ x 1 ⋯ x n
with
α = ( ∏ i < j < n , σ ( i ) > σ ( j ) λ σ ( i ) , σ ( j ) ) ⋅ ( ∏ i < n , σ ( i ) > σ ( n ) λ σ ( i ) , σ ( n ) )
\alpha = \left( \prod_{i < j < n, \sigma(i) > \sigma(j)} \lambda_{\sigma(i), \sigma(j)} \right) \cdot \left( \prod_{i < n, \sigma(i) > \sigma(n)} \lambda_{\sigma(i), \sigma(n)} \right)
α = i < j < n , σ ( i ) > σ ( j ) ∏ λ σ ( i ) , σ ( j ) ⋅ i < n , σ ( i ) > σ ( n ) ∏ λ σ ( i ) , σ ( n )
= ∏ i < j , σ ( i ) > σ ( j ) λ σ ( i ) , σ ( j ) = ε σ ( λ )
= \prod_{i < j, \sigma(i) > \sigma(j)} \lambda_{\sigma(i), \sigma(j)} = \varepsilon_\sigma(\lambda)
= i < j , σ ( i ) > σ ( j ) ∏ λ σ ( i ) , σ ( j ) = ε σ ( λ )
which completes the proof of Lemma 3.
Bourbaki puts the proof directly after the statement, so what is above is the statement and its proof together.